We don't need a helmet, we're Dutch

We zijn in Banos wat bekend staat om vele mooie mountainbike routes. Vandaag zijn we op stap met de brandweermannen die ons als prinsesjes behandelden. Zo zorgden ze voor bananen en nootjes (eigenlijk klinkt het zo meer alsof ze ons behandelde als aapjes in plaats van prinsesjes) en wij hoefden maar te zeggen wat wij wilden hebben of doen en het werd geregeld. Ik kon hier wel aan wennen.

We stapten op onze supersonische mountainbikes met 15 versnellingen en voor en achter vering. De jongens deden allemaal een gek wielrennershelmpje op, maar we zouden niet echt off road gaan en hee, wij wonen in Amsterdam. Wij kunnen heus wel fietsen. Nadat we het dorp uit waren gefiets wisten we ineens waarom we een helm kregen. Wij konden dan misschien wel goed fietsen, maar de rest van het wegverkeer bakte er niks van. Met grote snelheid kwamen de auto’s, vrachtwagens en veebussen druk toeterend dichts langs ons gescheurd. Gelukkig werd het verder van het dorp steeds rustiger en hadden we geen last meer van het voorbij komende verkeer. Baños ligt hoog in de bergen en de watervalroute was voornamelijk naar beneden cruisen. Daarbij was  de weg was pas geasfalteerd en dat betekend dat we op onze fietsjes naar beneden vlogen. Ik heb zelf niet zo’n goed inschattingsvermogen, want ik dacht dat we ongeveer minstens 50 km per uur gingen, maar onze Spaanse vrienden dachten dat we de 30km per uur zeker wel haalden. Het voelde vrij toen ik naar beneden racete. Haren vol in de wind en boven de wind uit hoorde ik het rubber van m’n banden afslijten op het nieuwe asfalt. Zo vet!
We reden door de bergen, langs de rivieren en watervallen. We stopten toen we over een brug moesten. Vanaf hier kon je door de vallei vliegen. Je werd aan je rug en benen vast gemaakt aan een kabelbaan en dan werd je de vallei ingeduwd. Sergi wilde dit heel graag doen. Mij leek het een beetje suf, maar ik was wel benieuwd dus ik ging met hem mee. We werden in ons pakje gehesen en werden opgetakeld. Toen kregen we een harde duw de vallei in. Ik kreeg er niet echt een kick van zoals bij bungeejumpen of zelfs het mountainbiken was spannender, maar het uitzicht was fantastisch. En ook het helemaal loshangen in de lucht voelt heel raar. We vlogen door de hoge bergen, over de rivier en langs de watervallen. Heel cool.
Daarna moesten we nog een uurtje om te komen tot de grootste waterval. Vlak voordat we daar aankwamen passeerden we een klein dorpje. Dit was de eerste keer dat ik echt hard moest fietsen, omdat de straathonden hier op fietsers jagen zoals ze dat doen in de films op de postbode. Als de ene hond het had opgegeven kwam de volgende hond alweer blaffend op je fiets afgesneld. Waarschijnlijk wilden ze gewoon spelen, maar voor de zekerheid stond ik op m’n pedalen en gaf ik gas.
Toen we onze fietsen parkeerden kwamen we tot een schrikbarende ontdekking. Mijn achterwiel zat los. Niet een beetje maar ik haalde hem volledig uit het frame. Gelukkig is hij genoeg in het frame blijven hangen toen ik met een rotvaart naar beneden sjeesde, want als hij toen eruit was geklapt dan was ik over het stuur heen gekapt. Zonder helm, vlak op m’n gezicht over het asfalt was niet heel goed afgelopen. Maar goed, dat was gelukkig niet gebeurd. Opgelucht nipte ik aan mijn verse sinaasappelsap terwijl ‘onze’ mannen mijn fiets weer in elkaar zette.
De waterval was groot en indrukwekkend. Waar het water neerkwam was een klein diep bad tussen de hoge rotsen. Het water kolkte hier krachtig in het rond met grote witte schuimkoppen op het water. Met grote kracht werd het op de rotsen naar beneden geslagen richting een wilde rivier. Ik staarde naar de kracht van het water en vroeg me af wat er met je zou gebeuren als je er hier in zou springen. Door de kolk onder de waterval is de kans al erg klein dat je ooit uit de kolk kunt ontsnappen. Waarschijnlijk verdrink je daar gelink doordat je naar beneden wordt getrokken door de kracht van de waterval. Lukt het je uit de kolk te komen dan wordt je in hetzelfde bad klem gedrukt tegen de muur en verdrink je daar langzaam. Als het lukt om toch de rivier in te komen breek je bij de eerste bocht al gelijk alle botten in je lijf doordat het water keihard op een grote scherpe rots slaat. Nadat ik alle mogelijke manieren van de dood in de waterval voor mezelf had geanalyseerd ging ik met de rest mee de waterval langs de zijkant te beklimmen. Door hele nauwe gangetjes in de rotsen waar we op handen en voeten door moesten kruipen en klimmen kwamen we aan de zijkant van de waterval. Door het spetterende water begonnen we al aardig nat te worden en dus deden we onze kleren uit om naakt verder te gaan -nee grapje- In onze bikini en zwembroek liepen we het laatste stuk en daar stonden we in de rotsen achter de waterval. Het water kletterde op ons en binnen 2 seconden waren we zeiknat. Het water was ijskoud dus na wat kiekjes met de Go Pro zijn we hier snel weer weg gegaan.
We besloten nog een stuk verder te fietsen voor een laatste waterval waar je schijnbaar wel kon zwemmen zonder het risico te lopen om op minstens 3 manieren te sterven dus we stapten weer op ons stalen ros. Nadat ik mijn wiel in m’n hand had gehad zat ik nu toch net iets minder lekker op de fiets en ik was dan ook blij dat we er waren. Nu moesten we alleen nog een uur lopen om deze waterval te zien. De zon begon langzaam te zakken tussen de bergen en toen we aankwamen bij de waterval hing er een mooi oranje geel licht van de zakkende zon. Dankzij de laatse zonnestralen boog er ook een helder regenboog over de plas water waarin de waterval uitkwam. Als elfjes bestaan dan stel ik me zo voor dat ze hier wonen.
D en twee van de jongens wilden wel zwemmen. Ik vond het te koud nu de zon weg aan het gaan was en besloot samen met de derde Spanjaard terug te gaan om een lift te regelen. Boven aangekomen mochten we mee met een open vrachtwagen die de fietsen inladen.
Wij mochten er naast gaan zitten en werden zo om 19:30 weer netjes afgezet in Baños, waar er nog één keer met z’n allen uiteten en uitdrinken gingen. Morgen gingen de mannen richting de kust van Equador en D en ik wilden langzaam richting Peru.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

MORE TIPS AND ADVENTURES?

Sign up for our newsletter! And if you up now, you also have a chance on winning one of the "500 hidden secrets" city trip guides of Luster!

You have Successfully Subscribed!