Dankwoord – Na een jaar reizen door Australië

Inmiddels is het alweer meer dan een maand geleden dat we Australië verlieten voor een nieuw avontuur in Indonesië. Tijd om eens terug te blikken (beter laat dan nooit) en als ik dat doe dan merk ik hoe ontzettend dankbaar ik ben dat we dit jaar vol avontuur en uitdaging hebben mogen meemaken!

Ik ben bijvoorbeeld dankbaar voor het feit dat we nog een paar dagen extra, illegaal welliswaar, in het land mochten blijven. Voor meer dan twee weken bestond onze dagelijkse beweging uit het hiken van kastjes naar muren en van de ene multiculturele rij naar de andere. Toen we uiteindelijk te horen kregen dat we legaal het land mochten verlaten, kregen we als spreekwoordelijke klap op de vuurpijl ook nog eens een groots vuurwerk als afscheid. Mijn grootheidswaanzin rijkt overigens nog net niet zo ver om te denken dat dit alleen was om te vieren dat ik het land uiting. Uiteraard was het vuurwerk spektakel ook voor Alex, de fijnste metgezel die ik me kan wensen en deze trip tot een enorm succes gemaakt heeft.

Bedankt NOS dat jullie dit spektakel, wat toevallig tegelijk viel met nieuwjaar, ook hebben uitgezonden op de Nederlandse televisie. Fijn dan ons mam ook mee kon kijken. Die vind het fijn om te weten waar we nou weer uithangen. Het bijwonen van het vuurwerk in hartje Sydney kan ik overigens iedereen aanraden. De drukte en het lange wachten is echt part of the fun: om 08:00 in de ochtend klaar staan, de hele dag in de brandende zon bier drinken met een groep gezellige mensen, BBQ’en en het lange wachten is dan zo voorbij. Bovendien is het uren, uren, UREN lange wachten echt meer dan de moeite waard!

Klein bedankje aan ISIS. Fijn dat jullie toch niet verantwoordelijk waren voor die enorme rookpluim die uit het CBD van Sydney reisde. Het enthousiatme van ons allen sloeg ineens om naar angst. Op de valreep van 2016 werden we keihard op het feit gedrukt dat we “gewoon” in oorlog zijn. En bedankt Australisch 7News dat jullie me, weliswaar pas twee dagen later, op de hoogte brachten met het nieuws dat er een airco was ontploft die voor de grote rookpluimen zorgde.

Dank Australië voor de gastvrijheid die geen grenzen kende. Of het nu ging om delen van een kampvuurtje in de outback, of het vertrouwen om ons te laten passen op een inmens grote villa aan het strand. Hartverwarmend hoe we in huis zijn opgenomen door twee Australiërs, waarbij we uiteindelijk meer dan een maand hebben mogen wonen. Alsof dat nog niet genoeg was namen zij ons mee op sleeptouw met als hoogtepunt een uitnodiging voor (bl)Oaks day, hét horse racing event van Melbourne waarbij ik, buiten een paar dikke dronken Engelse dames, geen paard gezien heb. En dan die keer dat een wildvreemde ons wilde helpen met het inbouwen van een dual battery system in onze Landcruiser. Ookal had deze handeling en het materiaal samen ongeveer een waarde van 800 dollar, was hij tevreden met een biertje.

Vielen Dank an alle jungen östlichen Küsten Cruisen 19-jährige Deutsche, die wir Sie nicht gesehen haben

Dank je wel Toyota dat je airco het niet deed op weg naar Alice Springs en dat we daardoor de Oodnadatta-track gereden hebben met de frisse wind in ons gezicht, die warmer was dan een gemiddelde Philips föhn. Zo hebben we tenminste de outback ervaren zoals hij bedoeld is. Veel van niks, ontiegelijk heet en een auto vol met vliegen die naar binnen waaiden.

Bedankt voor ons eerste toevallige ontmoeting met een aboriginal die ons heeft verwelkomt in zijn thuis en ons voor het eerst bewust maakte van de harde realiteit van de aboriginal geschiedenis. Iets wat een grote indruk op ons heeft gemaakt.

Dank Dailynews en 7News voor het helpen vinden van onze Gopro. Die we niet expres kwijt waren geraakt in de oceaan, maar die ons wel in contact bracht met de lieve Tamara Johnson. Iemand die we waarschijnlijk komend jaar mogen verwelkomen in ons kleine kikkerlandje!

Bedankt Holden voor het lenen van jullie nieuwste convertible. Zodat het onze reis tijdelijk een heel ander niveau bereikte en ik promoveerde van backpacker naar een echt heertje, gevolgd door de drones van mijn cameraman Andy. Over Andy gesproken, bij deze ook maar meteen bedankt voor de inzet en het enthousiasme, terwijl de realiteit eigenlijk was dat wij geen idee hadden wat we nou precies aan het doen waren…

Bedankt Leezair, want wat hebben wij veel vette dingen mogen doen dankzij jullie! Skydiven boven het strand, zwemmen met walvissen en schildpadden, Kajakken onder de Harbour bridge met een kater van de shotjes tequila van de epische pubcrawl die jullie voor ons hebben georganiseerd één avond voordat we om 04:00 opmoesten om  naar de volgende activiteit te gaan.

Dank je wel dat ik (of de Koala’s)  geen SOA hebben opgelopen van onze knuffelsessie in Adelaide. Anders had ik weer wat uit te leggen aan mijn kleine generaal.

Dank je voor mijn eerste golf waarop ik mocht surfen en je me een heel jaar met gescheurde enkelbanden hebt opgescheept. Jammer dat Jezus me niet heeft kunnen helpen, zelfs niet toen daar nadrukkelijk om gevraagd werd in een groots gebed in “the surfer house” aan de Great ocean Road.

Dank je wel dat ook mijn ouders land mochten ontdekken. Vuur maken op het strand op Fraser island met een pa die ineens de padvinder in zichzelf heeft teruggevonden en een ma die de “Goone” weg dronk alsof het water was, waren hoogtepunten. Maar met je ouders in de outback mis altijd niet zo makkelijk als dat het klinkt. Toch was het zeker één van de mooiste momenten uit onze reis.

Dank je wel Aboriginals voor het vertellen van jullie verhaal tijdens een goede toetersessie aan een mooi kampvuur in Newcastle. Jammer dat veel van jullie de weg kwijt zijn in het land waar de holocaust klaarblijkelijk wél gelukt is. Dat jullie moeten afkicken van drank en drugs en dat de nieuwe wereld moeite heeft om jullie te begrijpen of te helpen is hartverscheurend om te zien. Bedankt dat wij wel een kijk in jullie wereld hebben mogen nemen en hopelijk kunnen wij met ons verhaal het begrip bij sommigen vergroten.

Dank der beiden deutschen Mädchen voor het overnemen van onze optimistisch geprijsde (lees:  te dure) Landcruiser, zodat we nu meer te besteden hebben in Seminyak, een kustplaats in Bali waar nagenoeg alles Australië is. Zo kunnen we een beetje wennen aan het gemis.

En zo kan ik nog wel uren doorgaan met het bedanken van alles en iedereen die er voor gezorgd heeft dat ons afgelopen jaar zo bijzonder was. Copy technisch wordt het dan een erg lang en saai verhaal, maar ik denk dat mijn punt is dat er zoveel mooie dingen op je pad komen. Wat kan zo’n reis toch eigenlijk ontzettend veel voor je betekenen!  Mij heeft het in iedere geval ontzettend veel gebracht. En ik geloof eigenlijk niet eens dat je naar de andere kant van de wereld hoeft te vertrekken om datzelfde te ervaren. Het grootste ding is dat je uit je dagelijkse patronen moet willen stappen om open te staan voor de dingen die het leven mooi maken. Ervaringen, inzichten, avonturen, het ontmoeten van nieuwe mensen. Trek er op uit, sta open voor alles en iedereen die op je pad komt, leer van culturen en maak plezier in plaats van te leven voor je werk en te werken om te leven. Er is zoveel meer!

Bedankt voor het lezen van mijn laatste klus als dyslectisch linguist. Ik hou er mee op.

  1. Sir Uncle Pie (a lot) says:

    skon Tieske….
    bijna net zo skon als ons tripje in Azie 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

MORE TIPS AND ADVENTURES?

Sign up for our newsletter! And if you up now, you also have a chance on winning one of the "500 hidden secrets" city trip guides of Luster!

You have Successfully Subscribed!